logo Voku

Boekbespreking: Mijn naam is Nadra.

Met een aantal dames van de voku hebben wij dit boek gelezen dat geschreven is door Elle van Rijn die, zowel schrijfster ook acrtice is, en geboren is in Odiliapeel.

Het is een soort biografie over het Nederlands meisje Bertha Hertogh dat in 1942 geadopteerd word door een Maleise vrouw, en acht jaar later word opgeëist door haar biologische ouders in Nederland. Zij werd de inzet van een bloedige strijd tussen het christendom en de islam. Het is een waar gebeurd verhaal, geen oorlogs verhaal, maar er wordt wel veel ellende en geweld beschreven en gestreden. Wij hebben dit verhaal gezamenlijk besproken o.l.v. Ivonne de Groot van de bibliotheek uit Uden. Zij ondersteunde dat door enkele fragmenten te laten zien en horen via een laptop, over het TV interview dat onlangs met Elle werd gehouden in het programma van Tijd voor Max.

Het laat een overzicht zien van verschillende periodes uit Bertha’s leven vanaf 5 jarige leeftijd in 1942 tot haar overlijden in 2009. Het begint op Java in Bandoeg en in 1945 gaat ze naar Jakarta in hetzelfde jaar naar Soerabaja en Kemaman. Haar verblijf duurt daar enkele jaren en vertrekt in 1950 naar Singapore en ook in dat jaar komt ze weer terug in Nederland. Ze woonde bijna 10 jaar in Bergen op Zoom. In 1975 woonde ze in Breda als in Arnhem, daarna verhuisde ze bijna elk jaar ze ging via Rotterdam weer naar Ossendrecht. Daarna in 1984 vertrok ze weer terug naar Java in Lake Tahoe, dan volgt er weer een terug reis naar Nederland in 1998 en vestigt zich in Beuningen. En zo is ze 11 jaar later overleden in Huijbergen in 2009, op 72 jarige leeftijd.

Het is momenteel een actueel verhaal waar verscheidene media’s iets over publiceren, TV en kranten b.v. Haar interview is prachtig, en dat dit verhaal de aandacht trekt, zou te maken kunnen hebben met het feit dat er heden ten dage nog steeds een geloofsstrijd tussen verschillende religies bestaat. De islam en de moslim komen bijna dagelijks voor in de persberichten.

Bertha was op Java onder druk van haar adoptiemoeder, lid geworden van de islam, en daar is haar naam omgedoopt tot Nadra, zij heeft haar naam van Bertha, nooit meer terug willen hebben. Nadra wordt door allerlei omstandigheden, ongewild, het middelpunt en tevens ook min of meer, slachtoffer, van een strijd tussen de katholieke kerk en de islam. Het conflict loopt zo hoog op dat het een internationale kwestie wordt. Er ontstaan hevige onlusten waarbij zelfs meer dan 200 gewonden en 10 doden vallen. Het is daardoor een dramatisch levensverhaal geworden over een heel onschuldig meisje van nauwelijks 13 jaar, dat keer op keer de dupe werd van een bepaalde opvoeding en cultuur tradities.

Het verhaal was in Nederland nagenoeg vergeten maar in Maleisië en Indonesië, is dat altijd heel bekend en levendig gebleven. Het is een verhaal dat met een fantastische schrijfstijl is geschreven en behoort dan ook tot een literatuur hoog gehalte. Het leest makkelijk, blijft boeien en de gebeurtenissen zijn soms zo aangrijpend dat je er moedeloos van wordt. Dat komt omdat er veel voorvallen en problemen op een, spartaanse, manier aangepakt en opgelost worden. Nadra werd nergens in ontzien en werd zowel geestelijk als lichamelijk, grensoverschrijdend behandeld, of beter gezegd, mishandeld. Er zijn tenslotte maar 2 of 3 personen in haar jonge leven die echt van haar hebben gehouden en haar liefde en genegenheid hebben gegeven. Het trieste was, dat ze juist bij die personen werd weggehaald.

In de recentie's  over dit boek staat: Een meeslepend verhaal, een goede verhaallijn en geloofwaardig. Een opmerking: Hoeveel kan een mens verdragen? Een mooi verhaal en een klein kijkje in het onbekende gedeelte van de 2de wereldoorlog. Treurig dat die enorme verschillen in geloofsbeleving zoveel ellende voor veel mensen kan veroorzaken. Het is een drama voor kinderen de hier uiteraard niet om vragen.

“Kijk naar de overeenkomsten tussen ons mensen in plaats van naar de verschillen”.
Dit is een uitspraak die gemaakt is aan het begin van het interview van Elle van Rijn, door André de Bree, en is te lezen op de website van dit boek. Het geeft een totaal beeld over het tot stand komen van dit boek en de passie, waarmee Elle dit verhaal heeft geschreven.

Wij als lezeressen hebben op deze avond samen met Ivonne deze geschiedenis herbeleefd en besproken. Onze ervaringen waren, gelijk duidend, mooi, makkelijk leesbaar, een boek met hartverscheurende omstandigheden en indrukwekkend. Een aanrader om te lezen omdat het een stukje geschiedenis beschrijft.

Van deze schrijfster zijn meerdere boeken verschenen o.a. “De ontvoering van Toos van de Valk”.
Het volgende boek hebben we al afgesproken en is getiteld, “Het hout”, van Jeroen Brouwers.

Tot slot, Ivonne had net als wij, genoten van deze boekbespreking, en wij als lezeressen waren haar dankbaar voor de mooie begeleiding. Tot een volgende keer.

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat alle vereiste gegevens ingevuld zijn, aangeduid met een asterisk (*). HTML code is niet toegestaan.