logo Voku

Winterwandeling 3 februari 2016.

Voor de verandering was er gekozen voor een wandeling in een ander bosgebied. Het werd gepland in de natuurschoon van het Land van Cuijk, met name de boswachterij van Sint Anthonis, genaamd de Ullingse Bergen.

Afgesproken was te verzamelen bij het Keienstadion aan de Volkelseweg om 13.15. Tot onze verbazing was het een, magere deelname want we pasten precies in twee auto’s. Er waren enkele ziekmeldingen geweest en de weersverwachtingen gaven kans op hagelbuien aan. Oké het zij zo. Om 2 uur was met de boswachter, Frank van Kalleveen, afgesproken bij het restaurant, De Heksenboom, gelegen aan de rand van het bos. Daar is een groot en gratis parkeerterrein. Het zonnetje scheen gezellig tot dat we uitstapte. We werden verrast door een flinke hagelbui en spoedde ons zo snel mogelijk naar binnen. Daar was de boswachter al aanwezig en stelde voor om binnen alvast wat informatie te geven in een aangrenzende locatie, tot de bui voorbij was. Hij vertelde bij een plattegrond van het gebied wat er zoal te zien en te beleven viel. Welke karakters de gebieden hadden en dat het Staats Bosbeheer er alles aan doet om het de aantrekkingskracht te behouden, voor nu en in de toekomst.

De omgeving moet zo gunstig mogelijk blijven voor planten, dieren en de mensen. Er zijn heidevelden, bossen en graslanden, zowel heel droge als natte gedeeltes. Om iedere recreant van al dat moois te laten genieten, zijn er wandelpaden, ruiterpaden en fietspaden aangelegd. Op een begrazingsgebied lopen Kempische schapen en Schotse Hooglanders, runderen, zoals bij ons in de Maashorst. Dit alles zorgt voor veel variatie voor mens en dier en allerlei plantensoorten. Het was inderdaad het bezichtigen waard.

Met de boswachter, als gids voorop, liepen we het bos in. Al snel stonden we stil bij de, legendarische, heksenboom, die zijn beste jaren al ruimschoots gehad bleek te hebben. Jaren geleden was het een bezienswaardige boom door zijn aparte vorm, er waren meerdere stammen gegroeid uit de oorspronkelijke stam. Deze spreiden zich laag boven de grond uit zodat de kinderen er heel gemakkelijk en veilig in konden klimmen, zo kent onze generatie deze,heksenboom. 

De geschiedenis hierover gaat ver terug tot 1878, deze grove den, stond vrijwel alleen op een zandvlakte en ging door een grote zandverstuiving van 3 m. hoogte bijna ten onder. Andere bomen waren niet meer zichtbaar, en door de grillige vorm die over was van de denneboom, ontstond er in die tijd een bijgeloof, dat er een heks onder gestoven was. Voor schapenherders en andere wandelaars, die bij avondlicht over de heide liepen, was het net of er een heks boven het zand uitzwaaide. Zo gaat het verhaal over deze grove dennenboom, anno 2016, het is al bijzonder dat er nog iets van over is.

Verder leidde de wandeling ons over een mooi kronkelend pad dwars door het bos, afgewisseld met wat klimmetjes en dalen. Vervolgens een bos met hoogstam bomen waar het licht en de wind lekker doorheen kon waaien. Er lag een dik tapijt van bladeren onder. De Amerikaanse eik, een eikensoort, was hier weggehaald omdat de bladeren daarvan lange tijd nodig hadden om te verteren. Daardoor kon er een hele tijd geen planten groei onder het loofbos vormen.

We kwamen mooie zandvlaktes tegen die ontstaan waren door grote zandverstuivingen in het verleden. Ook natte, spekgladde, drassige grond waar volgens de boswachter, een schimmelsoort groeide op het mos. Het was echt iets aparts want het bleef als, klonters aan je schoenen plakken en dat was niet prettig lopen, maar dat hoort allemaal bij een boswandeling, zullen we maar zeggen.

En zo kregen we uitleg over alle gebieden die we tegen kwamen en wandelde samen enkele uren door dit prachtige natuurschoon. Onderweg werden we nogmaals verrast met een fikse hagelbui maar dankzij de paraplu of een capuchon hielden we het droog. Toen we bijna terug waren aan de harde, weg die naar het restaurant liep, lag rechts van ons wandelpad de z.g. Vlag Heide.

Dit is een comfortabel natuurkampeerterrein, aangelegd voor diegene die hier langere tijd willen verblijven. Het is een mooie en vooral rustige plek om te bivakkeren, was het voorheen een plek zonder stroom of warm water, tegenwoordig is dit allemaal aanwezig en voorzien van een eenvoudig maar schoon sanitair. De locaties zijn wat de vorm en gebruik van materialen aangepast aan de natuurlijke omgeving. Het is geschikt voor individuelen als voor groepsverband. Alleen al bij het bezichtigen hiervan kreeg je al vakantie kriebels.

Weer terug bij het restaurant hebben we onze gids, Frank, heel hartelijk bedankt en zijn we heerlijk rondom de haard gekropen. Deze warmte was een weldaad na al die buitenlucht en met een lekkere kop warme chocomel erbij was dit een fantastische afsluiting. Iedereen had genoten van deze wandeling en het is een aanrader voor iedereen om aan deze gezonde vorm van activiteiten mee te doen.

Tot een volgende wandeling.   

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat alle vereiste gegevens ingevuld zijn, aangeduid met een asterisk (*). HTML code is niet toegestaan.